از اینکه دورم، از اینکه از هر چه که غیر من است دورم، احساس غریبی دارم. از آن جنس احساس هایی که تو را مجبور می کند هنگام غروب، روی جای بلندی بایستی و با تمام ایمانی که از خودت سراغ داری افق رنگ و رو رفته را با انگشتت نشان بدهی و بگویی: " هی! اونو! "